۲۰اوت ۲۰۲۵ - بر اساس یک مطالعه طولی جدید منتشر شده در مجله Journal of Dental Research، درمان غیرجراحی پریودنتال (NSPT) نه تنها سلامت لثه را بهبود می بخشد، بلکه به طور قابل توجهی سطح قند خون را در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲(T2D)، به ویژه در کسانی که کنترل قند خون ضعیفی در آغاز مطالعه داشتند، کاهش می دهد.
در این پژوهش محققان به سرپرستی دکترH.K. Chee از مرکز دندان پزشکی و بهداشت دهان، مرکز پزشکی دانشگاه گرونینگن در هلند، اثرات بلند مدت درمان پریودنتال بر سطحHbA1c را بررسی کردند؛ در حالی که تغییرات دارویی مرتبط با دیابت نیز در نظر گرفته شد- موضوعی که در بسیاری از مطالعات کوتاه مدت قبلی نادیده گرفته شده بود.
این مطالعه شامل ۱۵۴بیمار غیرسیگاری مبتلا به دیابت نوع ۲و پریودنتیت بود که تحت درمان NSPT قرار گرفتند. درمان شامل پاک سازی حرفه ای پلاک، تمیزکاری عمقی ناحیه زیر لثه با وسایل دندان پزشکی، دبریدمان سطح ریشه و آموزش بهداشت دهان در ابتدای مطالعه بود. مراقبت های نگهدارنده و درمان های تکراری زیرلثه ای در ماه های ۳، ۶، ۹و ۱۲انجام شد. در هر نوبت پیگیری، ارزیابی کامل دهان شامل اندازه گیری تجمع پلاک، خونریزی هنگام پروب، ترشح لثه ای، از دست رفتن اتصال و سطح ملتهب پریودنتال(PISA) انجام شد. کنترل قند خون نیز از طریق آزمایش HbA1c در محل و سوابقHbA1c سال قبل از درمان پیگیری شد.
در آغاز مطالعه، میانگین HbA1c برابر با ۸.۴ درصد ± ۱.۶ درصد بود. پس از درمان، شرکت کنندگان بهبودهای پایدار و قابل توجهی در کنترل قند خون نشان دادند. HbA1c به ترتیب در ماه های ۳، ۶، ۹ و ۱۲ به میزان ۰.۷۰ درصد، ۰.۷۳ درصد، ۰.۶۸ درصد و ۰.۷۷ درصد کاهش یافت. به ویژه، بیمارانی که در ابتدا کنترل ضعیف تری داشتند(HbA1c بالاتر از ۸.۰ درصد)، بیشترین بهبود را تجربه کردند؛ با کاهش متوسط ۱.۳۱ درصد در ماه دوازدهم، در مقایسه با تنها ۰.۲۴درصد در بیمارانی که HbA1c اولیه آن ها کمتر یا برابر با ۸.۰درصد بود.
سلامت لثه نیز در طول دوره مطالعه به طور قابل‌توجهی بهبود یافت. سطح ملتهب پریودنتال (PISA) پس از ۱۲ماه به میزان ۳۵۲.۷ میلی متر مربع کاهش یافت، و شاخص های از دست رفتن اتصال، عمق پاکت های پریودنتال و خونریزی نیز تا ماه سوم بهبود یافتند و این بهبودها تا پایان سال حفظ شدند.
یافته های کلیدی:
· میانگین HbA1cپس از درمان پریودنتال در ماه های ۳، ۶، ۹ و ۱۲ حدود ۰.۷درصد کاهش یافت.
· بیماران با HbA1cاولیه بالاتر از ۸.۰ درصد بیشترین سود را بردند، با کاهش ۱.۳۱ درصد در ماه دوازدهم.
· سطح ملتهب پریودنتال (PISA) پس از ۱۲ماه ۳۵۲.۷ میلی متر مربع کاهش یافت.
· شاخص های از دست رفتن اتصال لثه، عمق پاکت و خونریزی در ماه سوم بهبود یافتند و تا پایان سال پایدار ماندند.
نویسندگان مقاله اظهار داشتند: «این نتایج نشان دهنده فواید سیستمیک مهم درمان پریودنتال فراتر از سلامت دهان هستند. درمان غیرجراحی پریودنتال، در صورت همراهی با مراقبت های نگهدارنده، می تواند نقش ارزشمندی در بهبود کنترل متابولیک در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ ایفا کند.»
این یافته ها از شواهد فزاینده ای حمایت می کنند که بیانگر ارتباط قوی بین بیماری های پریودنتال و پیامدهای سلامت سیستمیک هستند، و نشان می دهند که کنترل التهاب لثه ممکن است تأثیرات قابل توجهی بر مراقبت از دیابت داشته باشد. اگرچه این مطالعه مشاهده ای بود، نتایج آن با بینش های بالینی هم راستا هستند که نشان می دهند مقابله با التهاب مزمن از طریق مراقبت پریودنتال می تواند نتایج قند خون را بهبود بخشد.
نویسندگان در پایان نتیجه گیری کردند که «درمان NSPTمنجر به بهبودهای پایدار در وضعیت پریودنتال و کنترل قند خون در طول ۱۲ ماه در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ شد. این فواید به ویژه در بیمارانی با کنترل ضعیف اولیه دیابت برجسته بود، که اهمیت ادغام مراقبت های سلامت دهان در راهبردهای جامع مدیریت دیابت را نشان می دهد.»
منبع:
https://medicaldialogues.in/dentistry/news/nonsurgical-periodontal-therapy-helps-improve-blood-sugar-control-in-type-2-diabetes-study-finds-153733